Tibet.

Klik hier voor de foto's

Voor ons weer een nieuw land. Dit is een land dat we niet met onze eigen auto kunnen doen. Het kan wel maar het kost ongeveer 6000 dollar om het land binnen te komen en je moet ook een lokale gids meenemen die je onderweg moet voorzien van een slaapplaats en eten. En als hij/zij het niet goed vindt kan ze het weigeren en moet je een andere plaats/eten zien te vinden. Dat was ons een beetje te gortig en hebben besloten om Tibet aan te doen met de rugzak.
Gebeden in de Wind We hebben ons na alle rare verhalen over China en Tibet nog wel afgevraagd of we wel naar Tibet moesten gaan. China heeft in de jaren 50 Tibet in bezit genomen en 10 duizenden monniken afgemaakt. De rest van de wereld deed natuurlijk niks. En als je hoort wat er nu allemaal in China gebeurt denk je wel moet ik mijn geld daar gaan besteden. Maar bij de Dalai Lama hoorde we dat de echte tibetanen toch erg blij zijn al er toeristen komen. En ze niet vergeten. Als je het land binnen komt werd er ook goed gekeken of je geen boeken meeneemt over de Dalai Lama enzo. Hadden wij net 10 plaatjes van de Dalai Lama meegenomen voor de monniken daar, blijkt dat je daar een paar weken de gevangenis voor ik kan. Maar dat komt later.

Vanuit Katmandu (Nepal) wilden we dus Tibet in. Blijkt dat dit alleen via Nepal met een groepsreis kan. En dat is iets wat we net niet wilde. Via connecties van Fred en Janette (oom en tante van Martine) hebben ze met veel moeite een groep van 2 personen gemaakt en konden we naar Tibet. Alle vliegtuigen zaten vol in verband met een vakantieweek, maar door puur toeval kwamen er 2 afmeldingen binnen, dus dat hadden ze voor ons snel geregeld. (www.mountaintravel.com)
Het Chinese visum dat we in Islamabad (Pakistan) geregeld hadden was niks waard want je moest het Chinese visum in Nepal aanschaffen. (maffia praktijken) En wij maar denken een visum is een visum. NOT. Maar gelukkig het is maar geld.


Toen bleek ook nog dat de Chinese ambassade in Katmandu voor 10 dagen dicht zou gaan en dat waarschijnlijk ons paspoort om 5 uur ’s-avonds wel klaar zou liggen. En de volgende morgen om 10 uur zou het vliegtuig gaan. Dus best spannends of dat dit zou gaan lukken. Om 5 uur ’s-avonds geen paspoort om 7 uur ook niet en ’s-Avonds om 11 uur nog niet. Porthala vab dichtbij De gedachten dat je de volgende morgen gaat vliegen is dan voorbij. Maar wonder boven wonder om 7 uur ’s-morgens staat er een taxi bij het hotel met onze paspoorten. Ons buske met pijn in ons hart achter gelaten bij het hotel in Katmandu. En naar het vliegtuig. Blijkt op het vliegveld dat er een paar maanden geleden een gek is geweest die met shampoo en scheerschuim een bom heeft proberen te maken. Maar ja we volgen geen nieuws dus dit wisten we even niet. Hadden wij net onze toilettas (paste niet in grote rugzak) in de dagtas gedaan die mee het vliegtuig in ging. En ja hoor alles kwijt shampoo, tandpasta en scheerschuim. Tijdens de vlucht naar Tibet (de eerste vlucht deze vakantie) vlogen we over de himalaya gebergte en ook langs Mount Everest en dat was wel heel appart om te zien. Aangekomen in Lhasa (Tibet) voel je gelijk dat het ademhalen wat moeilijker gaat maar dat mag dan ook wel op 3600 meter. Nog de shampoo e.d. proberen terug te krijgen, ze stuurde ons via de trap omhoog en weer omlaag en weer omhoog en na 30 minuten ben je dan aardig moe op deze hoogte. Dus laat maar zitten. 4200 meter Blijkt dat er een mannetje staat te wachten met een bordje met onze namen erop. Wat een verassing. Worden we naar Lhasa gereden naar een chique hotel. Super geregeld en we wisten van niks. Fred, Janette en Rene (hun zaken partner) hadden dit geregeld. Heerlijk!! En we keken vanaf onze kamer op de grote Potala. Dat was echt geweldig. Van de luxe schrik bij gekomen zijn we gelijk naar het restaurant van Fred en Janet gegaan. Dunya restaurant. (www.DunyaRestaurant.com) niet zomaar iets maar een plek waar 150 mensen kunnen eten. En op de eerste verdieping een echte gezellige bar, en in het restaurant een hele gezellige staff. We keken onze ogen uit. We werden erg leuk ontvangen en het bier vloeide rijkelijk. Want je moet goed drinken op hoogte roepen ze hier. We werden super verzorgt en hebben hier heel wat dagen heerlijk gegeten van yak stew tot nasi met heerlijke hollandse sate saus met kroepoek. Gelukkig hebben we allebei geen last gehad van hoogte ziekte oid. Wel diverse mensen gehoord die er veel last van hadden tot schuimbekkende personen met uit puilende ogen aan toe.


Ik kan niet meer Om het lot wat te tarten hebben we 2 mountain-bikes gehuurd en zijn we 2 dagen in en rond Lhasa gaan fietsen. Af en toe aanhangen aan een truck als de weg te steil omhoog ging. Maar het ging goed. Vooral dan omlaag gaat geweldig. Al is dat meestal snel voorbij. De gps gaf 78km/u aan dus best snel. Dit is weer echt een heel ander land. Goed georganiseerd (dat kunnen die chinezen) fietspaden “nette” openbare wc’s , schone straten en stoplichten waar mensen naar kijken. Ook heel veel militairen/politie en veel camera’s op straat die alles controleren. Veel van Lhasa gezien en natuurlijk alle tempels en kloosters. Als we een oudere monnik ergens achteraf zagen gaven we hem een fotootje van de Dalai Lama. Wat er dan gebeurd is moeilijk te beschrijven. Die mensen staan eerste met hun mond open en zetten dan de foto op hun hoofd en daarna kussen ze het een paar keer. Ze zijn zo super blij. Het is wel erg spannend om te doen. Want als iemand van de politie/militairen het ziet zit je zo in de gevangenis. Lekke band En dat is iets waar je niet wil wezen. In een land waar ongeveer (volgens Amnesty international , 40000 executie per jaar uitgevoerd worden). Maar ja zo hou je een vakantie wel weer spannend.
Ook hebben we de lokale bus geprobeerd. Vol gepakt met hoestende en proestende mensen. (Dus wij de volgende dag ook hoesten en proesten). We zijn met de bus naar een klooster 3 uur rijden buiten Lhasa gegaan. Natuurlijk op de heen en terug weg een lekkeband. Wij rijden 5 maanden rond in ons buske en hebben nog geen 1 lekke band (afkloppen!!)

Het is daar dan zo mooi bij het klooster geen luchtvervuiling en zo’n mooie blauwe lucht. Heerlijk!! Heel veel yaks (soort mix van bizon/buffel) zie je onder weg die alleen boven de 2900 mtr kunnen leven en natuurlijk zie je overal gebedsvlaggen. Yak Ook samen nog wat in de bergen gelopen (naar 4200mtr) wat lekker genieten is, om je heen zie je overal hoge bergtoppen met sneeuw. We zagen ook tijdens eens van onze wandelingen opeens allemaal gieren voor ons omhoog vliegen. Wat blijkt, begraven kan hier niet en hout is te duur, dus hakken we de dode mensen in stukken en de vogels eten het wel op. (geen geintje) wat over blijft zijn de botten dit wordt vermalen en beeldjes van gemaakt en bij de tempels gezet. Zo kan het ook. Het lijkt bruut maar ook wel weer heel mooi. We zijn zo blij dat we dit samen kunnen doen en niet in een groep. Zo ervaar je de rust en genietje van de mooie dingen het meeste en zolang als je zelf wil. De Portala is natuurlijk ook een topper. Hier liggen alle vorige Dalai Lama’s begraven. Voor de deur zie je heel veel mensen hun gebeden doen. Binnen is het erg mooi. We hebben alles bekeken samen met een monnik en zijn moeder en 2 zussen. Zo zie je hele andere dingen. Er komen op dit moment heel veel pelgrims naar Lhasa, ze zijn klaar met oogsten en de winter komt eraan dus dit is de tijd voor de pelgrims. Uit elke deel van het land zijn ze anders gekleed. Met hele verschillenden kleding en mooie stenen in hun mooie lange dikke vlechten. Ook zie je kapsels met 108 vlechten (niet geteld maar ze zeggen dat het zo is). Heerlijk om te gaan zitten kijken en genieten. Dit hebben we heel wat uurtjes gedaan.

Mount Everest met veel wind We wilden graag Tibet overland verlaten en zijn gaan zoeken naar 2 andere reizigers die met ons in een jeep weer naar Nepal wilden rijden. En aangezien we al heel wat dagen rond de 4000 meter zaten en redelijk geaclimatiseerd waren wilden we onderweg nog “even” Mount Everest base camp aandoen. Na wat E-mailtjes heen en weer hebben we 2 andere leuke gekken uit Schotland gevonden die dit met ons wilden gaan doen. Jools & Kevin. (www.cribbageontour2006.blogspot.com) We hebben een jeep met chauffeur geregeld en zijn in 6 dagen terug gereden naar de grens van Tibet en Nepal. De chauffeur hield vooral van onverharde wegen, zo hij het noemde special roads en hebben dat ook gemerkt. De jeep (toyota) had al 500.000km gereden en zo als er mee gereden werd dachten we die stort straks helemaal in. Maar gelukkig hebben we maar 1 lekkeband gehaden verder niks. Wat wil je ook anders met een Toyota.
Onderweg was het echt super. Hele mooie vlaktes en heel veel bergen van meer dan 8000 meter. Hier hadden we nooit gekomen met ons buske. De passen waar wij overheen reden waren rond de 5200 meter en hingen helemaal vol met gebedsvlaggen. Hier hebben we natuurlijk onze eigen gebedsvlaggen ook bij gehangen. Elke top heeft veel gebeds vlaggen In de auto waren 3 cassette bandjes 2 lokale en 1 van Michael Jackson. Volgens ons hebben we die 3872 keer gehoord en kennen we nu helemaal uit ons hoofd. Ook zagen we veel yaks karavaans bepakt met materialen samen met nomaden die uit de bergen trokken naar de dorpen in verband met de aankomende winter. Echt super om te zien. We hebben geprobeerd Mount everest base camp te bereiken, en het is ons gelukt !!!! ’s-Nachts was het wel ontzettend koud en het waaide als een dolle. Maar door de lokale brander die stookte op yak en geiten poep waar je handen af en toe aan kon warmen (aan de brander) was het te doen. Je had hier wel een heel mooi uitzicht op de hoogste berg van de wereld 8848 meter hoog Mount Everest!!! Echt geweldig dit zie je niet elke dag en ernaast liggen ook diverse bergen van rond de 8800 meter. En dan de wind over de toppen zien razen, met alle sneeuw er achteraan is echt geweldig. En maak je niet elke dag mee.

Verder richting Nepal kwamen we op een berg pas van 5200 meter Karin en Peter uit Nederland tegen op de fiets!! Ze zijn al 4 jaar aan het fietsen over de wereld. www.cycletheworld.nl We hebben ze het adres gegeven van ons hotel en hebben ze 4 dagen later weer ontmoet in Katmandu (Nepal) en een leuke tijd gehad. Na deze pas van asfalt zijn we “gewoon” weer via de special roads naar de afgelegen dorpjes gegaan. Hier waren guesthouses waar we konden slapen en “eten”. Het eten is wat minder en je weet soms ook echt niet wat je eet. Soms wijs je wat aan op de menu kaart en krijg je totaal wat anders. Altijd spannend wat je eet. Nu begrepen we weer dat we erg verwend waren bij Fred en Janette en waarom ze hier een restaurant zijn begonnen.
FF lekker poepenDe wc’s in de dorpen zijn meestal 4 gaten in de grond naast elkaar zonder deur waar je op de grote hoop kan poepen. Zo kun je onder het poepen wel gezellig met elkaar kletsen en je kan ook nog zien op de hoop onder je wat je voor ganger de vorige dag heeft gegeten. In het donker moet je wel oppassen dat als je naar de wc gaat wel een lampje meeneemt anders stap je zo in het gat. Licht (electriciteit) is er meer niet dan wel dus je loopt altijd met je zaklampje rond. En de mensen zijn voor het oog erg gelukkig. Al met al super om mee te maken en te zien dat we het in Europa onzettend luxe hebben. Daar wordt je nu wel weer mee op de feiten gedrukt. Via alle kleine dorpjes met mooie tempels en hele mooie vlaktes met super uitzicht over alle bergen van meer dan 8500 meter zijn we naar de grens gegaan van Tibet-Nepal. Een grote Chinese grens post en via een modder zand weg terug naar Nepal. Nog wel veel gedoe met schreeuwende douaniers bij de grens inverband met ons nepalees visum maar dat komt wel in het Napaleese verhaal. Al met al echt een heel mooi land wat je zeker met je eigen ogen moet gaan zien, makkelijk te bereizen, alleen de hoogte moet je even een paar dagen aan wennen voor het beste resultaat!!!

Nog een spreukje om af te sluiten:

Wie veel reist, ontdekt ten slotte het eigen vaderland.



Klik hier voor de foto's